مقدمه
مجموعهی Ninja Gaiden همیشه نمادی از اکشن سریع و چالشبرانگیز بوده، اما بعد از نسخهی نهچندان موفق Ninja Gaiden 3، به نظر میرسید Team Ninja علاقهاش را به این سری از دست داده. حالا، با گذشت سالها، بازگشت این فرنچایز با Ninja Gaiden 4 و همکاری استودیو PlatinumGames، مثل نسیمی تازه در دنیای بازیهای اکشن احساس میشود.
PlatinumGames که همیشه در ساخت بازیهای سرعتی و روان تبحر داشته، توانسته روح واقعی Ninja Gaiden را دوباره زنده کند — البته نه بدون ایراد، اما با نتیجهای قابلاحترام.
بازگشت به ریشهها
Ninja Gaiden 4 به ریشههای نسخههای سهبعدی کلاسیک برمیگردد. دیگر از مسیرهای اشتباه Ninja Gaiden 3 خبری نیست. در این بازی، اگر درجه سختی را روی Normal یا بالاتر بگذاری، «دکمهزنی بیفکر» (Button Mashing) مساوی با شکست است.
بعد از بیش از ده سال غیبت، PlatinumGames تصمیم گرفته قهرمان بازی را از Ryu Hayabusa به Yakumo تغییر دهد؛ نینجایی جوان از طایفهای به نام Raven Clan که مأموریتهای پرابهام و بحثبرانگیزی را انجام میدهد. در داستان، او باید دوباره با Dark Dragon مقابله کند؛ یکی از دشمنان قدیمی و نمادین مجموعه.
تضاد نینجاها و روایت سطحی
Yakumo در طول مسیر با سازمانهای نظامی، هیولاهای مختلف و حتی خود Hayabusa روبهرو میشود. هرچند آنها دشمن مستقیم هم نیستند، اما تضاد فلسفی میان دو طایفهی Raven و Hayabusa میتوانست داستانی عمیقتر خلق کند. متأسفانه این پتانسیل چندان استفاده نشده و تقابلشان بیشتر سطحی است.
در کل، داستان بیشتر بهانهای برای خلق نبردهای حماسی است تا یک روایت احساسی یا پیچیده — موضوعی که در دنیای Ninja Gaiden چندان هم آزاردهنده نیست.
گیمپلی؛ قلب تپندهی Ninja Gaiden 4
همانطور که انتظار میرفت، PlatinumGames تمرکز خود را کاملاً روی گیمپلی گذاشته است. ریتم مبارزات سریع، پاسخگویی کنترلها دقیق، و اکشن بازی به معنای واقعی کلمه نفسگیر است.
Yakumo از نظر سرعت و چابکی حتی از Hayabusa نیز برتر است. درحالیکه Ryu سنگینتر حرکت میکند، Yakumo سبک، تند و انعطافپذیر است. سیستم مبارزه همچنان بر پایهی ضربات سبک و سنگین ساخته شده، اما ترکیب آنها با حرکات ویژه تنوع کافی ایجاد میکند بدون آنکه پیچیده شود.
فرم خونین Bloodraven Form 🩸
یکی از خلاقانهترین ویژگیهای بازی، حالت Bloodraven Form است. با نگه داشتن دکمهی LT (در نسخهی Xbox Series)، Yakumo میتواند خون خودش را کنترل کرده و سلاحهایش را تقویت کند.
این حالت فقط برای حمله نیست؛ در دفاع هم نقش حیاتی دارد. هر ضربه در حالت Bloodraven میتواند دفاع دشمن—even غولپیکرترینشان—را بشکند، و در برابر «حملات قرمز» خطرناک نیز سپر مؤثری است. اما استفادهی درست از آن نیاز به پیشبینی دقیق حرکات دشمن و واکنش سریع دارد.
نبردهای سریع، خونین و دیدنی
سیستم کنترل بازی دقیق و پاسخگوست. بازیکن میتواند در کسری از ثانیه هر واکنشی نشان دهد — از جاخالی تا ضدحمله. دشمنها هم بیرحم و تهاجمی هستند، اما بازی به شکلی طراحی شده که حس ناعادلانهای القا نمیکند.
دوربین پویا، افکتهای دیداری چشمنواز و صحنههای قطع عضو (که بعد از Ninja Gaiden 3 بازگشتهاند) باعث میشن مبارزات بازی حس سینمایی و خونین خاصی پیدا کنند. هر نبرد پر از آدرنالین و زیبایی بصریه.
سلاحها و ضعف طراحی مراحل
در طول بازی، سه سلاح جدید پیدا میکنی که هرکدوم سبک مبارزه و انیمیشن خاصی دارن. مخصوصاً سلاح آخر که طراحی خلاقانهای داره و تجربهی مبارزه رو تازه نگه میداره.
اما در مقابل، طراحی مراحل (Level Design) نقطهی ضعف اصلی بازیه. مراحل خطی و قابلپیشبینی هستن و اغلب بین میدانهای نبرد بسته جابهجا میشی. محیطها مثل فاضلابها، آزمایشگاهها و شهرهای ساده تکراری به نظر میان. بازی در این بخش مثل نسخههای قدیمی درخشش نداره.
عملکرد فنی و جلوههای بصری
Ninja Gaiden 4 از نظر بصری در سطح بالایی قرار نداره، اما در عوض با فریمریت کاملاً ثابت اجرا میشه. حتی در صحنههای شلوغ هم سرعت اجرا افت نمیکنه و اکشن همیشه نرم و روان باقی میمونه.
هرچند طراحی محیطها ساده و تکراریه، اما بازی بهلطف پایداری فنی و افکتهای کوچک مثل نورها، ردهای آبی حرکت نینجا و اسلوموشنهای لحظهای، حس خوبی از اکشن سریع رو منتقل میکنه.
تنوع دشمنان و نبرد با باسها
دشمنان معمولی تنوع مناسبی دارن، ولی وسط بازی ریتم کمی افت میکنه؛ چون با زامبیمانندهایی روبهرو میشی که تاکتیک خاصی لازم ندارن. وقتی اما دوباره سربازهای زرهپوش یا هیولاهای واقعی میان وسط، مبارزات به اوج خودشون میرسن.
نبرد با باسها کیفیتی نوسانی داره. باسهای انساننما شدید و پرهیجانن، اما باسهای هیولایی اغلب خستهکننده و از نظر طراحی بصری بیرمق هستن.
مدت زمان بازی و ارزش تکرار
کمپین اصلی حدود ۱۰ ساعت طول میکشه، اما از نیمهی راه به بعد بعضی مراحل تکراریان و حتی باسها هم بازاستفاده میشن. با این وجود، بازی با وجود Leaderboards، آیتمهای جمعآوریشدنی و چالشهای جانبی، ارزش تکرار بالایی داره.
در درجات سختی بالاتر (Hard و Very Hard) دشمنان باهوشتر و پرتحرکتر میشن و بازی بهجای افزایش سادهی سلامتی دشمن، چالش واقعی و فنیتر ارائه میده. برای کسانی که عاشق اکشن سرعتی هستن، این بخش حسابی جذابه.
جمعبندی
در نهایت، Ninja Gaiden 4 بازگشتی کاملاً رضایتبخش برای یکی از کلاسیکترین مجموعههای اکشنه. PlatinumGames بهخوبی تونسته روح مبارزات قدیمی رو در قالبی مدرن و پرسرعت بازسازی کنه.
ضعفهایی مثل طراحی مراحل ساده و برخی دشمنان تکراری وجود داره، اما سرعت، هیجان و حس کنترل نینجایی چابک و مرگبار باعث میشن بیشتر این ایرادها فراموش بشن.
شاید Ninja Gaiden 4 جای نسخههای افسانهای قدیمی رو نگیره، اما بعد از سالها غیبت، همین که سری با چنین کیفیتی برمیگرده، خودش دستاورد بزرگیه.
نقد و بررسی
Ninja Gaiden 4
شاید Ninja Gaiden 4 جای نسخههای افسانهای قدیمی رو نگیره، اما بعد از سالها غیبت، همین که سری با چنین کیفیتی برمیگرده، خودش دستاورد بزرگیه.
مثبت
- عملکرد فنی و جلوههای بصری
- گیمپلی
- بازگشت به ریشهها
منفی
- دشمنان و باس های تکراری
